RSS  

آرمانها نمی میرند...

ـ جایی که ترس ابزار نهایی حکومت نباشد ...
من به تو عشق می ورزیدم ...
اما بی آنکه چیزی در تو مرا به هیجانی آلوده بکشاند ...
با تو رقصیدم ...
و تنها نگاه مهرمندانه من در عمق چشمان تو
خلاصه ی تمام عشقم به تو و وجود ارزشمند تو بود ...
وقتی مرا از پشت نقابم بوسیدی ... چشمهایم را بر عشق بستم و ...
رفتم.....

به ادامه مطلب بروید...

وقتی جسد هیث لجر 28 ساله را در روز 22 ژانویه 2008 در آپارتمانش در نیویورک پیدا کردند، جک نیکلسون در اولین واکنش رسمی‌اش گفت: "به‌اش در مورد آخر و عاقبتِ بازی کردن در نقش جوکر هشدار داده بودم." هرچه باشد نیکلسون در فیلم «بت‌من» (1989) ساخته تیم برتون بازی در نقش جوکر را تجربه کرده بود و به قول خودش هم تا مدت‌ها درگیر دنیای این شخصیت عجیب و غریب بوده. تازه اگر در شخصیت جوکری که نیکلسن خلق کرده دقیق شویم می‌بینیم که تیم برتون بیشتر سعی کرده تا جنبه‌های بازیگوشانه و شیطنت‌آمیز شخصیت جوکر را وارد دنیای فانتزی فیلم‌اش بکند و جوکری که در آن فیلم می‌بینیم به موجودی شبیه است که اسیر دست وسوسه‌های شیطانی ست اما جوکری که مدنظر کریستوفر نولان، کارگردان «شوالیه تاریکی»، بوده چیزی جز تجسم عینی شیطان نیست....

به ادامه مطلب بروید...

-رقص مرگ بر شانه های شاعرانگی-

ادامه مطلب را بخوانید..

هرگز فراموش نکن - هرگز نبخش

خلاصه داستان:سالهای پیش در شهرلندن آرایشگر جوانی به نام بنجامین بارکر (جانی دپ) به همراه همسرودخترزیبایش زندگی میکردند. بارکر عاشق خانواده اش بود. اما قاضی ستمگری(آلن ریکمن) که در آنجا زندگی میکرد بواسطه یک اتهام ساختگی وبرای بدست آوردن همسرو دختر زیبای بارکراورا به استرالیا تبعید می کند و زن و دختر او را در اختیار میگیرد. بارکر بعد از بازگشت از تبعید به دنبال مغازه آرایشگری خود میرود و با دوست قدیمی خود خانم لاوت دیدار می کند.او حالا نام خود را از بنجامین بارکر به سویینی تاد تغییر میدهد و دوباره شروع به کار می کند. او کارش را دوباره آغاز می کند اما این بار به شکلی دیوانه وار.او زین پس تصمیم به انتقام از جامعه ی فاسد لندن میگیرد و در ادامه میبینیم مشتریانش را با فجاعت به قتل میرساند وبه کمک دوستش از گوشت تنشان پیراشکی درست میکندو به مردم میفروشد ودر نهایت فیلم با پایانی تراژیک خاتمه می یابد که ما به خاطر لونرفتن قصه به همین چند خط بسنده میکنیم...

ادامه مطلب را بخوانید...

« "بهار، تابستان، پائیز، زمستان و بهار"ثابت می­کند که گاهی محلی ترین داستان، جهانی ترین داستان است و ساده ترین داستان، پیچیده ترین داستان است.» کری ریکی / فیلادلفیا اینکوایر

کیم کی دوک فیلمساز معروف کره ­ای در اثر نسبتا جدید­اش(بهار، تابستان، پاییز، زمستان و بهار/2003) پا به ورطه تازه ای گذاشته است. دیگر از آن همه تصاویر خشن و تهوع­ آور و آن نماهای نزدیک از چهره کاراکترها خبری نیست ولی هرچه هست باز محور فیلم تازه ­اش انسان است با همان اعمال و رفتار و باطبع سرنوشت ­اش. در اثر جدید کیم کی دوک­ حرکات و سکنات انسان ها اثری چندین برابر از گذشته بر پیرامونشان بجای می­گذارند و دود ­اش نیز غلیظ تر به چشمان شخص فرو می­رود ولی هرچه هست نوک پیکان فکری کیم کی دوک­ اینبار دقیقا اصالت وجود را هدف قرار داده است. داستانی آرام و بدور از پیچیدگی با نگاه مدرنی که به زندگی دارد، با آن نماهای بلند که مخصوص سینمای مدرن است و نپرداختن و عدم وسواس زیاد به گره­ های فیلم­نامه باعث شده است که اکثر نقدها و یا بهتر است بگوییم تحلیل­ها با شرح و خلاصه­ای از فیلم همراه باشد. من نیز بر همین منوال شرح مختصری بر هر یک از اپیزودهای فیلم می­نویسم.

ادامه مطلب را بخوانید..

اکنون تنها یک نابغه می­تواند انسانیت را نجات بخشد نه یک پیامبر، ... ولی او کجاست؟ این مسیح کجاست؟. (تارکوفسکی)
من، بالاتر از همه به شخصیتی علاقه دارم که ظرفیت قربانی کردن خویش و شیوه زندگی اش را داشته باشد. (تارکوفسکی)
آدمیان همواره چشم انتظار پایان بوده اند. شاید به این دلیل که زندگی رضایت بخشی نداشتند. اما جدا از این، زندگی ادامه یافته است. راست است که هنوز بمب اتم کار را تمام نکرده است، تنها معنایی استوار بر آپوکالیپس آفریده است. (تارکوفسکی)

ابتدانکات مهم زندگی او:
- او 8 بار برای کارگردانی و تهیه کنندگی فیلم‌هایش نامزد دریافت جایزه اسکار شده و برای «نابخشوده» و «دختر میلیون دلاری» آن را برده است. (و 2 تای دیگر برای «رودخانه مرموز» و «نامه‌هایی از ایووجیما» بوده است) 2 بار نیز نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر مرد برای «نابخشوده» و «عزیز میلیون دلاری» شده است که هیچگاه آن را نبرده است. او یکی از سه کارگردان زنده‌ای است (همراه میلوش فورمن و فرانسیس فورد کاپولا) که برنده دو جایزه اسکار بهترین فیلم است. در سن 74 سالگی او پیرترین کسی است که این افتخار را به دست آورده است.
- ایستوود در سال 2007 برای فیلم «عزیز میلیون دلاری» نامزد دریافت جایزه گرمی بهترین موسیقی متن شد.
- ایستوود در اوایل سال 2007 نشان افتخار فرانسه که بالاترین نشان شهروندی دولت فرانسه است را از دست ژاک شیراک دریافت کرد. شیراک او را "بهترین هالیوود" خواند.
- او هم اکنون در حال کار روی پروژه «اولین مرد» درباره نیل ارمسترانگ، اولین انسانی که قدم بر ماه گذاشت، است.
- او یک بار شهردار یک شهر کوچک ثروتمند در کالیفرنیا شد. شهروندان این شهر 4000 نفری با 72.5 درصد آرا او را انتخاب کردند اما او حتا برای دومین بار خود را نامزد هم نکرد. به این علت که تصمیماتی که نیاز بود برای این شهر کوچک بگیرد کم بود. از جمله این تصمیمات ممنوعیت خوردن بستنی در پیاده‌رو بود. او در همین زمان کار روی Heartbreak Ridge و «پرنده» را تمام کرد.
- او با این‌که یک جمهوری‌خواه است و در انتخابات سال 1968 از نیکسون طرفداری کرده است خودش را طرفدار آزادی فردی می‌داند و می‌گوید "هر کسی نفر دیگر را تنها می‌گذارد." او در راستای همین عقیده جنگ عراق را محکوم می‌کند.
- انجمن محافظه‌کاران اجتماعی «عزیز میلیون دلاری» را به خاطر این‌که از نظر آن‌ها طرفدار کشتن بیماران لاعلاج است تقبیح کرده‌اند.
- او دو بار ازدواج کرده و 5 دختر و دو پسر دارد.
- او مالک یک کلوپ گلف در مونتری کانتی است. این کلوپ که فقط اعضایی که دعوت می‌شوند می‌توانند از آن استفاده کنند،300 عضو دارد و حق عضویت آن 500 هزار دلار است.
- او یک عاشق موسیقی است و سبک جاز. ایستوود همچنین مجموعه ارزشمندی از صفحه‌های 33 دور گرامافون دارد.
- تیم رابینز و مورگان فریمن برای بازی در فیلم‌های او در دو سال پیاپی اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را دریافت کرد.